Hasret Şiirleri Kısa

Güller açmasın bahçelerde, sen gülmedikçe

Sular akmasın şelalerde, sen sevmedikçe

Ab-ı Hayat suyu tükensin gönüllerde

Sensiz kaldıysam eğer, kalmasın kimse yeryüzünde

Gök insin aşağıya, güneş söndürsün ışığınıda

Yıldızlar neye bakıyor böyle…

Acılar denizinde boğulurken sevgimle

Kırılsın kalemler mahkemelerde

Hapis yattığım bu acıya, müebbet yemişsem eğer

Kırılsın kapılar kalplerde…

Vurulsun sehpalara, düşün bedenler yerlere

Yeter !

Bu kadar acı kaldırılır mı?

Bitsin hayatları, tükenmişse ruhlar

Yaşamak denmez zaten bu halin adı

Kalp atıyorda, mücadelesi yok hayata

Akıl çaresiz bir isyanda

Devrimler yapılmış her yerde

Kan revan olmuş bahçedeki güllerde

Bir Kabil kıymış Habillere

Kovulmuş Ademler cennetlerde

Şimdi bedenler çıplak, ruhlar büyük bir utanç içinde

Ve sen yoksun hiçbir yerde…

Arıyorum seni her gece rüya aleminde

Bir nefes hissetmek istiyorum, nefesimde

Uzaklara dalmış pencerelerimde

Bir haber taşısın, bir müjde belirsin Hüdhüdlerde

Ötsünler her yerde

O gitmedi, şimdi… şimdi… gelecek içeriye…

Yazar: imtihan